Domotica is de technologie om elektronica-toepassingen en automatisering te integreren in de woning. Het kan slaan op:

- timer-functies: op een bepaald moment begint een apparaat te werken (koffiezet, wasmachine)
- afstandsbediening: bijvoorbeeld voor rolluiken, zonnepanelen, zwembadcirculatiepomp,...
- automatische functies: bijvoorbeeld bij een verminderde lichtinval (schemering, zware bewolking) begint de verlichting automatisch te branden. Of nog: sensoren verraden dat iemand de kamer betreedt, de lamp gaat automatisch aan.
- integratie van multimedia in dit alles: na het inspreken van een takenlijst, voert de computer de taken op de aangeduide momenten uit, of stuurt ze aan via externe apparatuur. Eventueel kunnen opdrachten ook doorgegeven worden via het internet.

Dikwijls zijn domotica-toepassingen aanpassingen van systemen die al in de industrie of in de kantoorautomatisering aanwezig zijn. In eerste instantie werd domotica vaak ontwikkeld als hulpmiddel voor personen met een functie-beperking, om bijvoorbeeld "vanuit een rolstoel" zich toch in het huishouden grotendeels te kunnen behelpen.
In de jaren negentig kende de domotica een forse groei. Dit had echter tot gevolg dat er verschillende systemen werden geïnstalleerd, die niet altijd goed op elkaar waren afgestemd. Met de komst van de informatica als centraal besturingsplatform ontstond de nood aan standaardisatie. Die is er gekomen met de oprichting van het EIB (European Installation Bus). EIB is geen merk, maar een standaard die beschrijft hoe de verschillende componenten van een domotica-installatie met elkaar dienen te communiceren. Zo kan men componenten van verschillende merken in één installatie laten werken.